An Hooghe
Anders nabij: het belang van het in verbinding blijven na de dood van een kind
Voor ouders die een kind verliezen staat de wereld stil en davert alles op z’n grondvesten. Hiermee gepaard gaan vragen als ‘Wie ben ik nu (nog)?’, ‘Hoe kan ik nu vorm geven aan de relatie die ik had met mijn overleden kind?’, ‘Hoe verandert dit ook mijn relatie met de mensen rondom mij?’ En essentieel: ‘Wie is er voor mij nu ik mezelf (even) kwijt ben?’ Bij ieder verlies gaat het om een proces van (terug) in verbinding te gaan, met zichzelf en met diegene die men verloren is, maar ook met de dichtere en bredere omgeving. 

Aan de hand van veerkrachtige verhalen van ouders maken we in deze lezing de link naar zoektochten in de therapeutische praktijk. 

Kijk hier voor de presentatie van de lezing van An Hooghe


An Hooghe is Psycholoog en Relatie- en Gezinstherapeut. Zij werkt op Context (UPC KULeuven) en heeft daarnaast haar eigen praktijk 'Verbinding In Verlies'. Al twintig jaar werkt zij voornamelijk met mensen die in het leven geconfronteerd worden met verlies en rouw. Ze leidt hulpverleners op en doet onderzoek naar de partnerrelatie van ouders na het verlies van een kind. Zij publiceerde dit jaar het boek ‘Anders Nabij. De stille kracht van ouders na de dood van hun kind.’

Wilma van Klaveren
"Geweest zijn is ook een vorm van zijn". Over leven met de ‘aanwezigheid van de afwezige’ 

“Ik ben aan de verbeelding overgeleverd” zegt Palmen, na ingrijpend verlies. “Ik ben eraan gewoon geraakt zonder hem met hem te zijn”. De huidige rouw theorieën erkennen een doorgaande band met de overledene na de dood. Maar wat betekent dat? Deze lezing stelt vanuit de contextuele theorie vragen over ethische verbeelding, over doorgaande dialoog, over geven en nemen en andere thema’s. Romanfragmenten zijn een gids. Antwoorden vinden we ook. Want de contextuele benadering biedt een (veer)krachtig kader voor de therapeutische rouwpraktijk. 


Wilma van Klaveren, MA, is VCW geregistreerd contextueel therapeut, leertherapeut en supervisor en ECP therapeut. Zij werkt in een eigen praktijk voor contextuele (leer)therapie en supervisie in Utrecht. Veel van haar cliënten leven met verlies. Als supervisor en opleider werkt zij onder meer voor het Instituut Contextuele Benadering in Ede waar zij mede een opleiding ontwikkelde voor rouw en verlies. Zij deed onderzoek naar ethische verbeelding en rouw. Zij is oud-voorzitter van de VCW en hoofdredacteur van het Vakblad voor Contextuele Hulpverlening. 

Lees hier haar onderzoek naar ethische verbeelding en rouw.


Odette de Theije
Rouw is integreren van verlies en liefde

“Een ongekend bizar proces” zeg De Theije nadat vier jaar geleden haar man Roelof (56 jr.) plotseling overleed. Met dat ene grote verlies komt ouder verlies opnieuw mee. Deze lezing gaat over het – waar mogelijk – kiezen van een eigen grondhouding in het ondergaan en verduren van rouw, en daardoor over het landen en ontwaken in een nieuw-normaal. In dat proces verdiept toegenomen sensitiviteit (verrijkend en problematisch tegelijkertijd) ongevraagd de existentiële dimensie van het eigen leven dat noodgedwongen completer is geworden. “Dat heeft mij als psychiater intuïtiever en bescheidener gemaakt”. 

Kijk hier voor de presentatie van de lezing van Odette de Theije.


Odette de Theije is kinder- en jeugdpsychiater, moeder, weduwe, trainer/coach in systemisch werk, voorzitter van de Vereniging voor Transpersoonlijke Psychiatrie en heeft als regisseur en actrice een theaterachtergrond. Samen met theatermaker Kees van der Zwaard heeft zij haar eigen rouwproces universeel gemaakt en speelt momenteel solo de theatervoorstelling 'De vrouw die alles had'.